Telkens als een moslim een aanslag pleegt ontstaat dezelfde discussie over de oorzaak van dit geweld. Deze discussie spitst zich vooral toe op de vraag of er een verband is tussen de aanslag en de islam. Ik vind dat vreemd. Bij de linkse terreur in de jaren 80 stelde niemand deze vragen. Men las de manifesten die door de daders waren achtergelaten en niemand twijfelde aan hun ideologie. Er werd zeker gespeculeerd en onderzocht hoe mensen er toe kunnen komen om onschuldige mensen te vermoorden. Maar uit welke hoek zij kwamen en wat het verband was tussen hun ideeën en het geweld stonden niet ter discussie. Ook nu is het niet zo ingewikkeld.
Waarom geloven we de terroristen niet op hun laatste woord? Voor een deel kan ik dat begrijpen. Het verbinden van een wereldgodsdienst aan deze weerzinwekkende daden is onverteerbaar voor gelovigen die de islam als morele en spirituele leidraad hebben aanvaard en ervaren als een godsdienst van liefde. Ook christenen zouden grote weerstand hebben tegen het verband tussen hun religie en de moorden op abortusartsen door fundamentalistische christenen in de Verenigde Staten. Het jodendom lijkt vreedzamer, maar niet is minder waar. De orthodoxe joden die elke vermenging van seksen verafschuwen en daarom vrouwen bespuwen die zich niet aan die regels houden, hen verbieden mannen een hand te geven en met hun gezicht tegen de muur gaan staan als er een vrouw langskomt. Ook met deze extremisten zou geen weldenkende Jood geassocieerd willen worden.
‘Waarom geloven we de terroristen niet op hun laatste woord?’
De islam is net als het christendom en het jodendom in het Midden-Oosten ontstaan, eerst het jodendom, toen het christendom en als laatste de islam. De godsdiensten hebben met elkaar gemeen dat zij een heilsprofetie verkondigen (het betere leven na de dood) en één god aanbidden. Maar er zit wel een addertje onder het gras. Dit betere leven na de dood is alleen toegankelijk voor volgelingen die leven volgens de regels van de God die zij aanbidden. De heidenen die dit niet doen wachten een afschuwelijke dood en als dat al niet genoeg is, een eeuwig branden in de hel. Herkenbare taal? Ja zeker, dit is de taal van de moslimfundamentalist, de christenfundamentalist en de Joodse zionist die denkt dat omdat zijn God het land aan hem heeft beloofd, hij de ander er vanaf mag jagen. Deze taal hebben zij niet zelf verzonnen maar staat klip en klaar in de geschriften die door miljoenen worden gelezen en een bron van inspiratie zijn.
Christendom, jodendom en islam, hoezeer dat ook wordt verbloemd met mooie teksten en liefdevolle interpretaties, zijn inherent intolerant jegens anders denkenden. Door christenen wordt nog wel eens tegengeworpen dat het Nieuwe Testament en de figuur van Jezus dit grauwe beeld heeft verlicht. Door zijn liefdevolle persoonlijkheid en opofferingsgezindheid zou hij de menselijkheid in het christendom gebracht hebben. Dat klopt zeker. Ik durf zelfs de stelling aan dat de figuur van Jezus ervoor heeft gezorgd dat het humanisme zich heeft weten te ontworstelen aan de religieuze dwangleer. Het heeft wel 17 eeuwen geduurd, maar toch. Bij de islam heeft deze ontwikkeling zich niet voorgedaan, laat staan bij het jodendom, die turen nog elke dag hoopvol naar de horizon of de Messias er al aankomt. Echter het verhaal van Jezus eindigt aan het kruis waar de ene moordenaar, enkel en alleen omdat hij Hem erkende als zoon van God, wel het paradijs in mag en de andere niet. Hoe menselijk de Jezus figuur ook was, je moet wel in hem geloven anders ga je alsnog het vagevuur in.
‘Christendom, jodendom en islam, hoezeer dat ook wordt verbloemd met mooie teksten en liefdevolle interpretaties, zijn inherent intolerant jegens anders denkenden.’
Een andere overeenkomst tussen de godsdiensten die belangrijk is voor het verband tussen terrorisme en de drie wereldreligies is de onvoorstelbare wrede en onvoorspelbare God die maar een vorm van liefde kent en dat is de voorwaardelijke. Jij doet en denkt wat Hij zegt en Hij houdt van jou. Echter dat wil dan niet zeggen dat je van alle ellende wordt gevrijwaard. Elk moment van de dag kan God zijn volgelingen op de proefstellen door het meest afschuwelijke onheil op hen af te sturen of hen juist te overladen met welvaart en succes. Pas als deze beproevingen zijn doorstaan en God heeft geen gedachten of gedragingen ontdekt die hem niet bevallen, dan zou de gelovige het hemelse paradijs kunnen betreden. Overigens is God ook barmhartig, als je tot inkeer komt kan Hij besluiten je toch toe te laten tot het paradijs. Echter op welke gronden hij dat doet valt geen peil te trekken. God kan zo maar, ook al heb je zo je best gedaan en zo veel berouw getoond, besluiten toch de poorten van de hel voor jou te openen.
God eist totale onderwerping aan zijn gezag van zijn gelovigen. Een afschrikwekkend voorbeeld is het verhaal dat zowel in de Bijbel, de Koran als de Tenach voortkomt. Alle drie de godsdiensten kennen Abraham als hun aardsvader, in de koran wordt hij Ibrahim genoemd, maar de persoon is hetzelfde. Abraham kreeg als ultieme loyaliteitstest van God opgelegd om zijn zoon Izak aan hem te brandofferen. Dat betekent, zijn eigen zoon de keel doorsnijden, in zijn armen dood laten bloeden en het lichaam daarna in de brand te steken. Abraham was bereid dit te doen. Net voordat hij zijn zoon keelde zorgde God voor een in de struiken verstrikt lammetje die de plaats van zijn zoon kon innemen. De test was geslaagd, gelovigen zijn zelfs zo ver te krijgen dat zij voor Hem hun eigen kinderen de keel willen doorsnijden. Met andere woorden, gelovigen zijn in principe instaat om hun geweten, moreelbesef en menselijkheid in te leveren voor Zijn liefde.
‘God eist totale onderwerping aan zijn gezag van zijn gelovigen.’
Het verband tussen de islam en de mensonwaardige terreur lijkt mij duidelijk. Echter dit is niet alleen voor behouden aan de islam. Het christendom en het jodendom zijn op exact dezelfde fundamenten gebouwd. Minachting voor het leven van anders denkenden, een onvoorstelbare wreedheid, de onvoorwaardelijke liefde voor een wrede, onvoorspelbare God waarvoor men letterlijk alle menselijkheid wil opgeven en uiteindelijk de ongewisse beloning in een eeuwig leven.
Alles wat ik in dit stuk heb geschreven is gebaseerd op letterlijke teksten uit de heilige geschriften en vormen de basis waarop nu de moslimterroristen en in het verleden de conquistadores, de Inquisitie, en de kruisridders hun moordpartijen hebben gerechtvaardigd. Gelukkig is God tegenwoordig niet meer zo almachtig als voorheen. Het overgrote deel van moslims, christenen en joden gebruiken het goede uit hun godsdienst om een menswaardig leven te leiden, hun naaste bij te staan en de wereld te verbeteren. Echter zo lang zij hun ogen sluiten voor de zeer duistere kant van hun religie en daar geen afstand van doen zullen zij altijd geassocieerd blijven met de minder vredelievende geloofsgenoten die in diezelfde geschriften de rechtvaardiging vinden om anderen te vernederen, te vermoorden of gruwelijk te verminken. Hoe hard men ook schreeuwt dat dit niet zo is.
Den Haag, 10 juni 2017
Simonistisch 