Januari 2016: Bowie overleden. DWDD kondigt een herdenking aan
Aan tafel zitten Leo Blokhuis, Peter R. de Vries, Patricia Paay en dominee Gremdaat. Na een ronkende inleiding van Matthijs over de ‘popgrootheid’, ‘alleskunner’ en ‘artistieke kameleon’ neemt Leo het over. Hij leidt ons langs de slachtvelden van WOI, het optimisme van de Verlichting en de hoofse liefde van de middeleeuwen naar de vingervervende prehistorische kunstenaar, alwaar de werkelijke bron van Bowie’s genialiteit ligt.
Dan is Peter aan de beurt. Hij wist in de jaren 70 al dat, mocht er ooit een Putterse moordzaak komen, de oplossing in de tekst van Space Oddity verborgen zou liggen. Peter is verbijsterd dat politie en justitie de songteksten van Bowie, ondanks zijn herhaaldelijk aandringen, nog steeds niet in het curriculum van de rechercheursopleiding hebben opgenomen.
Hierna een moppie muziek door de fine fleur van de Nederlandse popmuziek. Na het blokje ‘lachen met Bowie’ neemt Patricia Paay het woord. Zij onthult het publieke geheim dat zij ooit de liefde met Bowie heeft bedreven. Daarna gaat zij dieper in op de uiterlijke kenmerken van zijn lid en merkt en passant op dat dit extravagante lid model heeft gestaan voor een geheel nieuwe generatie van dildo’s, clitorisfriemelaars en G-spotbassers. Dominee Gremdaat sluit de uitzending af met een tragikomische conference over het liederlijke leven.
Na de eindtune een Lucky. Willy zit voor het haardvuur, elektrische gitaar in zijn handen. Vals en met Haagse tongval zingt hij een van Bowies laatste nummers, ‘Tis a pity she was a whore’, als serenade voor zijn hysterisch lachende echtgenote.
Het was weer een mooie en ingetogen herdenking.
In de trein Leiden – Den Haag, 11 januari 2016
Simonistisch 